Cuba Uji Otak Sendiri Di Kala Mata Sedang Layu dan Katil Memanggil-manggil Sayup

Macam yang baru saja saya tweet di Twitter saya sekejap tadi, sekarang ni kalau boleh nak letak batang mancis kat mata. Tapi, takdenye saya nak buat macam tu, ingat kelakar? Hahaha…dah mengantuk mula rasa nak marah. Dah lah 2 hari ni, Lightroom ‘bergurau’ dengan saya bila dia hang masa saya sedang bekerja dengan penuh dedikasi dan konsentrasi yang jitu! Kalau Lightroom ialah seorang manusia, saya dah cekak leher dia can kata “Tak kelakar, tau?”. Hahahahaa..(Ketawa sendiri walaupun kamu tak ketawa bersama saya, tolonglah ketawa. Ketawalah…. Aku mengantuk ni, weyh..!)

Nasib baik saya sedang mengedit gambar-gambar graduasi kanak-kanak 17 tahun. Ahahaha…padan muka kau orang, aku panggil kau kanak-kanak. Ok lah, up sikit, REMAJA lah.. Dulu zaman saya seumur mereka 4 tahun dulu (eceh) saya memang masih boleh dipanggil kanak-kanak. Sebab masa tu, masing-masing memang sumpah tak akan pakai lipstik. Kasut pun jangan harap kami sanggup nak pakai yang tapaknya cuma tinggi di bahagian tumit tetapi tidak di bahagian lain. Mungkin ada jugak yang teringin nak pakai, tapi takut kena bahan dengan budak lelaki. Mulut diorang, Masya Allah, bahan orang sampai rasa tak nak keluar pegi sekolah lagi.

Tapi adik-adik sekarang yang seusia saya 4 tahun dulu (uuuu..muda remaja lagi aku tau… :p ), dah pandai pakai lipstik merah keluar pegi pasar malam. Dah pandai pakai kasut tumit tinggi 5 inci, yang mana saya cuma berani pakai masa umur saya 21 tahun masa convocation pertama saya di UTM.   Itupun, lepas selesai majlis convocation dan sesi bergambar-gambar poyo dan lacur-kamera di luar dewan, terus saya cabut kasut dan sanggup jalan kaki ayam. Jauh tu, kena turun bukit lagi. Huh, bukan Elyana si penyanyi tu saja yang cool sebab berani jalan kaki ayam, tahu? Saya dah buat dulu, tak heran pun.. Booo.. :p

Selepas insiden pertama tu, taubat tak pakai kasut tumit tinggi lagi, sehinggalah roda hidup saya berputar ke bawah, bila saya terpaksa bekerja sebagai kerani dan tak mampu bertukar ganti baju baru selalu-selalu. Jadi, tukar kasut sajalah dapat buat saya rasa happy sikit, sebab merasa juga membelikan diri sendiri sesuatu dengan gaji lebih kurang RM700++ sebulan ketika itu. Bermulalah kegilaan saya terhadap kasut tinggi.

Eh??? Lightroom ni dah habis eksporting?? Hoyeaahhh… Nak tidur…!! Hahahaha..sengaja aku nak tinggalkan korang tertanya-tanya apakah motif blog entry kali ini? Hahahaha…. Motif nya saya cuma nak cakap :

Kasut amoi masa graduasi sekolah tu, sangat cantik, dowh…. Sampai cikgu pun jeling sama, takut kantoi anak murid tahu cikgu suka kasut dia. Hikhikhik…Tak apa, cikgu, saya pun suka kasut tu. Hihihihi…

P.s : Malas nak letak gambar. Entry bodoh  penuh muka taip semata-mata. Menunjukkan saya betul-betul mengantuk dan tak sabar nak tidur. Sekian. ZZZZZZzzzzzzzzzzzz

   

Popularity: 5% [?]

Leave a Reply